Ποιος είναι τι;

Αυτό που εγώ νομίζω ότι είναι οι άλλοι
δεν το πιστεύουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.
Αυτό που νομίζουν οι άλλοι ότι είμαι, είναι φορές που δεν είμαι.
Αυτό που είμαι για τους άλλους είναι αυτό που θέλουν να είμαι.
Αυτό που θέλουν να είμαι δεν είναι αυτό που θέλω εγώ να είμαι…
Για πια αλήθεια λοιπόν;
Ποιος είναι τι;
Ποιος είναι ποιος;
Μόνο στα όνειρα είμαστε ότι θα θέλαμε να είμαστε!
Ακόμα και ο θεός μας βαρέθηκε…
Πώς να μην το κάνει όταν το μόνο που ακούει είναι παρακάλια…
Να ξημέρωσε πάλι…
Φορέσαμε την μάσκα του ‘’ότι θέλουν οι άλλοι να βλέπουν’’.

Τα μάτια

Χωρίς ρούχα είμαστε όλοι ίδιοι.
Αδύναμοι! Δεν ανεχόμαστε την γύμνια μας.
Χωρίς αγάπη και έρωτα είμαστε όλοι ίδιοι!
Νεκροί!
Χωρίς γνώσεις είμαστε ξερό χώμα.
Άνυδροι, ακατέργαστα διαμάντια!
Βουτηγμένοι μέσα στην αδράνεια και στην ανία!
Φοράμε σκούρα γυαλιά για να κρύψουμε την μελαγχολία στα μάτια μας.
Ο καθρέπτης της ψυχής μας είναι τα μάτια.
Υπάρχει ένα αόρατος- άυλος ομφάλιος λώρος που
τα συνδέει με την καρδιά και την ψυχή μας!
Αν χαμογελάσεις αληθινά τότε τα μάτια σου γελούν.
Αν χαμογελάσεις ψεύτικα τότε τα μάτια σου δε γελούν
γιατί αντικατοπτρίζουν την καρδιά που είναι στο σκοτάδι βυθισμένη

Ελευθερία ?

Κάποτε φτάνει η στιγμή να μισήσεις κάτι, με το οποίο ήσουν σε μια σχέση λατρείας ακριβώς για αυτό: είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς την εξάρτηση που έχεις από αυτό, εσύ που δήλωνες ότι δεν θες να έχεις εξάρτηση από τίποτα!
Η εξάρτηση από κάτι σε κάνει να νιώθεις ανελεύθερος. Αλλά ακόμη και όσοι από εμάς διατυμπανίζουμε ότι θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι, είμαστε και εμείς σκλάβοι της προσπάθειας μας να κατακτήσουμε την ελευθερία!
Συνεπώς πραγματικά ελεύθερος είναι εκείνος που δεν σκέφτεται τίποτα και κινείται μόνο με το ένστικτό του· που τον κινούν τα νήματα της αρχέγονης ζωώδης ύπαρξης του χωρίς όμως να το συνειδητοποιεί, γιατί αν συνειδητοποιήσει ότι έχει συνείδηση αυτού που κάνει τότε πάλι θα είναι ανελεύθερος!
Ακόμα τώρα και εγώ που γράφω αυτές τις αράδες είμαι ανελεύθερος καθώς στην προσπάθεια μου να πολιορκήσω τις παραπάνω έννοιες έγινα σκλάβος της ίδιας μου της προσπάθειας!
Συνεπώς ελεύθερος είναι ο άνθρωπος μέχρι εκείνη την στιγμή που δεν θα έχει συνειδητοποιήσει τι έχει κάνει μέχρι εκείνη την στιγμή!
Οπότε και καταλήγω στο συμπέρασμα που προκύπτει από τον παραπάνω συλλογισμό ότι: ελεύθερος είναι ο άνθρωπος μόνο στο χρονικό διάστημα που ο εγκέφαλος του δεν σκέφτεται, συνεπώς ποτέ!
Όταν προσπαθείς να αποδομήσεις-αναλύσεις μια έννοια νομίζω ότι σκοτώνεις την ίδια την έννοια!
Λέτε να κατέληξα σε λανθασμένο συμπέρασμα , ενώ έκανα διαδοχικές λογικές σκέψεις ;
Υπάρχει πιθανότητα να έχω κάνει λάθος σε ότι είπα γιατί σε κάθε σειρά διαδοχικών λογικών σκέψεων υπάρχει η πρώτη σκέψη πάνω στην οποία στηρίχτηκαν οι επόμενες. Για μένα είναι η πρώτη παράγραφος αυτού του κειμένου!

Wilhelm Reich

Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Δεν υπάρχουν αυθεντίες κανενός είδους. Κανένας Πρόεδρος, Ακαδημία, Δικαστήριο, Κογκρέσο ή Γερουσία σ΄ αυτή τη γη δεν έχει τη γνώση ή τη δύναμη να αποφασίσει ποια θα είναι η γνώση του αύριο. Είναι άχρηστο να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι που είναι άγνωστο σε κάποιον που είναι αδαής του αγνώστου, ή φοβάται την απειλητική δύναμή του. Μόνο οι παλιοί, καλοί κανόνες της μάθησης θα φέρουν τελικά την κατανόηση για τον εισβολέα της γήινης ύπαρξής μας. Αυτοί που δε γνωρίζουν τους δρόμους της μάθησης ας κάνουν στην άκρη, ενώ αυτοί που ξέρουν τι είναι γνώση, ας τρέξουν στο μονοπάτι προς το άγνωστο. Η Αναζήτηση της Γνώσης είναι Ανώτατη Ανθρώπινη Δραστηριότητα. Τίποτα άλλο παρά οι νόμοι της μάθησης δεν μπορούν να την ορίσουν.
Dr Wilhelm Reich

Κάποιοι άνθρωποι!

Damage people, is a dangerous people!
They Know, that they can survive!